Er zijn verschillende nierziekten waarbij de uiting kan uiteenlopen van microscopische afwijkingen met in urine eiwit (proteïnurie) of rode bloedcellen (erythrocyturie) tot en met ernstige nierfunctiestoornis met ophoping van afvalstoffen en stoornissen in de zout_ en vochthuishouding in het lichaam. De ziekte kan acuut of chronisch verlopen.  

Om de oorzaak van de nierziekte te achterhalen zal uw arts onderzoek van bloed en urine verrichten. Bij een echografie wordt met behulp van geluidsgolven afbeeldingen van de nieren gemaakt. Een nierbiopsie is een onderzoek waarbij onder lokale verdoving een klein stukje nierweefsel met een naald wordt weggehaald en onder microscoop wordt bekeken. Een nierbiopsie wordt verricht als er onzekerheid over de diagnose is en om te beoordelen of aanvullende behandeling noodzakelijk is.  

Proteinurie

Het filter in de nier zorgt normaliter dat er geen eiwit in de urine lekt. Als dit in lichte mate is dan spreken we van microalbuminurie. Het is een teken van beginnende schade in de nier. Meestal gaat eiwitlek zonder klachten gepaard en wordt het bij toeval geconstateerd. Het nefrotisch syndroom is een bijzondere variant waarbij naast proteïnurie ook sprake is van hoge bloeddruk, oedeem (zwelling van benen) en verhoogd cholesterol.   Soms is het noodzakelijk een nierbiopsie te verrichten om de oorzaak van eiwitlek te achterhalen. Bepaalde aandoeningen vragen een specifieke behandeling.   De proteïnurie kan gepaard gaan met nierfunctiestoornis. Eiwitlek zelf is ook schadelijk voor de nier. De mate van proteïnurie kan verminderd worden met bepaalde medicijnen.  

Erythrocyturie

Erythrocyturie houdt in dat er rode bloedcellen in de urine zitten. Deze rode bloedcellen kunnen aanwezig zijn door afwijking in urineleider, blaas of urinebuis. De uroloog behandelt deze aandoeningen. Het is echter ook mogelijk dat de bloedcellen uit de nier komen. Er kan dan sprake zijn van een ontsteking in de nier, oftewel glomerulonefritis. Het kan gaan om een acute of chronische ziekte. Het kan gepaard gaan met proteïnurie en nierfunctiestoornis. Vrijwel altijd is een nierbiopsie noodzakelijk om diagnose te stellen. Dit bepaalt ook de behandeling.  

Nierfunctiestoornis

De nierfunctie wordt geschat aan de hand van de waarde van het kreatinine in het bloed. Hoe hoger het kreatinine hoe slechter de nierfunctie. Nierfunctiestoornis kan zonder klachten aanwezig zijn. Vaak zijn er wel diverse medicijnen en een aangepast dieet nodig om stoornissen in vocht_ en zouthuishouding in het lichaam te corrigeren. Bij ernstige nierfunctiestoornis kunnen klachten als vermoeidheid en verminderde eetlust optreden.